اره.کمتر غصه میخورم.یکیحرفی گقت چندبار میبخشمش.تکرار کرد بهش میگم برو!خونوادمم اثر داشتن البته.با اونا سعی کردم رابطمو بهتر کنم.الان خیلییی بهتر شده.بحثامونو داریم ولی بازم خداروشکر
من حدودا چهار سال بدترین روزامو سپری کردم.چون کسی پشتمنبود.بچه بودم.ولی الان ن.شدم ی پا روانشناس.طوری ک دوستامم حالشون بد باشه خیلیاشون میان پیش من.حدودا چند ماه زمان برد.چون کسی غصه منو نمیخورد.تنها بودم. خیلی جاها یا بهتر بگم همیشه نادیدع میگرفتن منو.یاد گرفتم از حقم دفاع نکنم خودمم ک بد میارم.فکرشو بکن خونوادم بخاطر بی زبونیم دو سال از درس دورم کردن گفتن نخون هیچ کارع میشی.ولی امسال با وجود زخم زبونا رفتم دانشگاه.حرف خودم شد.اول باید اعتماد بنفستو تقویت کنی.تو کارت نمیتونم نباشه.گفتن نمیتونی شده لج کن ولی ب هدفت برس