جرایم نوزادکشی

چکیده نوزادکشی از گذشته به شکل‌های گوناگون دامن‌گیر جوامع بشری بوده است. این پدیده امروزه نیز به شکل‌هایی چون خفه‌کردن عمدی، غرق‌کردن و محروم‌کردن نوزاد از آب ‌و ‌غذا اتفاق می‌افتد. نوزادکشی اغلب در خانه و توسط آشنایان رخ می‌دهد. میان نوزادکشی و مرگ ناگهانی نوزاد مرز ظریفی وجود دارد که تشخیص آن‌ها را دشوار می‌سازد. این دو در موارد بسیاری هم‌پوشی پیدا می‌کنند و می‌توان با رادیوگرافی و کالبدشکافی تا اندازه‌ای به آن پی برد. نوزادکشی علت‌های متفاوتی دارد: از شک شوهر به تعلق نوزاد به وی، تا دل‌سوزی نسبت به نوزاد. برخی از کشورها (مانند انگلستان) قانون خاصی برای نوزادکشی دارند. قانون نوزادکشی انگلستان شامل مادران و نوزادان زیر 12 ماه می‌شود؛ اما در کشورهایی مانند فرانسه و ایران، حکم نوزادکشی را اصولاً باید در قتل عمدی جستجو کرد. برای نمونه، امروز، در حقوق فرانسه برای عاملان این قتل‌ها حبس ابد در نظر می‌گیرند.  در حقوق ایران نیز مقررات ویژه‌ای برای نوزادکشی پیش‌بینی نشده و بدین‌ ترتیب، حکم قتل نوزادان را باید تابع حکم کلی قتل عمدی و مستوجب قصاص نفس دانست.  این مقاله، افزون بر مسائل بالا، وضعیت نوزادکشی را در کشورهای مختلفی که مطالعاتی درباره این پدیده در آن‌ها انجام شده، بررسی  کرده، ضرورت جرم‌انگاری نوزادکشی در ایران همانند بعضی از کشورها را در قالب پیش‌بینی مقررات ویژه‌ای برای حمایت کیفری از این بزه‌دیگان خاص آسیب‌پذیر نتیجه‌گیری می‌کند.