الان داشتم سریال متهم گریختو میدیدم چقدر حس وحال وصمیمیتشو دوست دارم عاشق حال وهواشم اونشب رفته بودیم خونه عمم اینا همه سرشون تو گوشی اصلا هیچکی به هیچکی نبود وقتی بچه بودمم خیلی بهتر بود دور هم جمع میشدیم بیرون میرفتیم میگفتن میخندیدن با اینکه خودم دهه هشتادیم اصلا نمیتونم همنسلامو درک کنم حس میکنم همه چی حتی تا ۱۰ سال پیشم که ۱۱ سالم بود خیلی عوض شده ادم واقعا دلش میگیره از فاصله ای که بین ادما افتاده میری یه سریال نمایش خانگی ببینی انقدر تجمل وغم توشه ادم افسردگی میگیره
آره واقعا
چقد همه چی واقعی و صمیمی بود
متهم گریخت رو که پخش میکرد من سوم دبستان بودم
اری این گونه بود برادر
اره وافعاااا
روحت شاد سیروش گرجستانی❤
میبینم قلبم میگیره واقعا بازیگر خوبی بود.
اون زمانا از بس شبکه ها سریال میزاشتن وقت نمیکردیم پاشیم بریم دعا بخونیم
دقیقا
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
34 ثانیه پیش
35 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
