میگن «زنی که خرج داره ارج داره.»
یعنی برای اینکه شوهرت برات ارزش قائل بشه، خرج تراشی کن.
یا موارد دیگه:
سیاست داشتن تو روابط زن و شوهری. یعنی حرف دلت رو مستقیم نگو. یجوری دو رو بودنه.
یا مثلا میگن خیلی خودت رو مشتاق نشون نده.
یا خیلی به طرف بهاء نده.
اولویتت خودت باشه.
در کل انگار زن و شوهر نمیتونن با هم دوست باشن. نمیتونن باهم راحت باشن. حرف دلشون رو پیش هم بگن.
اگه ازدواج اینه، بهتر نیست ازدواج نکرد؟
یا درستش اینه که یاد بگیریم چطور با همسر مثل یه دوست واقعی باشیم؟ شدنیه؟