اول از همه بگم که من لیسانس دارم و در حال حاضر شاغلم و ۲۴ سالمه و چهره خیلی معمولی دارم، ایشون ۳۱ سالشونه از طرف واسطه به من معرفی شده، خیلی پسر خوبیه، تحصیلات عالی داره ، شغل خوبی داره، سیمای خوب ، به نظرم اخلاقش هم خوبه چون فقط یک جلسه با هم گفتگو داشتیم، بچه ها واقعا من احساس میکنم که از ایشون تو همه چی کمتر هستم و اینکه ایشون خیلی آدم موفقی هستن ولی من نه، و اینکه خیلی خجالتی هستم و اولین کسی هست که بهم معرفی شده و من هم تا حالا دوست پسر نداشتم که بدونم چیکار باید بکنم، موقع گفتگو تقریبا من حرفی واسه گفتن ندارم و کمی هم خجالت میکشم، اعتماد به نفس ندارم با اینکه کلی دوره اعتماد به نفس رو گذروندم، گاهی اوقات سکوت خیلی طولانی بین ما برقرار میشه، من کلا آدم کم حرفی هم هستم ولی واقعا پیش ایشون کم حرف تر هم میشم، چیکار کنم؟؟ چاره چیه؟؟، خواستگارم به نظر میاد که مشتاق ارتباط با من هستن ولی من اصلا ذوق و شوق و هدفی از ارتباطم ندارم، نمیخوام آدم کسل کننده ای باشم، چاره کار من چیه؟؟
ی مدتی تعیین کن بیشتر اشنا بشید با هم اگه واقعا اصلا به دلت نمیشینه بیخیالش شو چون باید یه رغبتی داشته باشی که بخای از کم حرفی دربیای
بذار خودشو حسابی نشون بده سوالات بنیادین بپرس حرفای روز مره به چه درد میخوره
از اهدافش بپرس بین مهاجرت میکنه یا نه
بیین کدوم روانشناسو برای تربیت بجه ها قبول داره
منابع سرمایه و آینده نگری اقتصادیشمبررسی کن
سوالهای از این دست مهمن نه اینکه علاقش به رنگ ابی بیشتره یا زرد
عنوانتو باید مینوشتی چیکار کنم کسل کننده ب نظر نیام 😐🌹
ینی چی که کم حرفم،خجالتیم
وقتی میگی از همه لحاظ خوب تا تنور داغه بچسبون😁
منم مث تو بودم،همسرم خودش سر حرفُ باز میکرد ولی الان فقط من حرف میزنم اون شنونده اس🤣
حتما با یه مشاور صحبت کن ،اعتماد به نفس ت چرا اینقدر کمه؟؟؟بعدا با هرکسی ،به مشکل میخوری....
یه جلسه دیدیش،میخوای چه حسی داشته باشی؟؟؟
در ضمن احساسات واسه الان نیست
بزار چند جلسه برن بیان،بعدأ احساسات رو درگیر کن....
سعی کن سر حرفو باز کنی ، من خودم خدای خجالتی و درونگراییم ولی یه ترفند میزنم خودم تعجب میکنم ...
ببین اون لباسی که از همیشه بیشتر بهت اعتماد ب نفس میده رو بپوش عطر بزن و تو آینه به خودت بگو که چقد خوشگلی واقعا جواب میده ... مثلا از صبح ک بیدار شدی بگو چقد من شاد و پر انرژیم چقد اخلاقام جذابه
