این موضوع بنظرتون طبیعی؟

می گم تو به نفرین اعتقاد داری?دل کسی رو بشکونی ...نفرین ات کنه ?

ووای من ازین نفرین ها خیلی می ترسم ...حس می کنم یکی از دلایلی که زندگیم اینطور شده نفرین بوده ...خدایا اگر هر بدی ای کردم ...من رو ببخش ...یک همکار داشتم ۱۳ سال از من کوچیکتر بود و به قول خودش من جای مادرش بودم و باید از سنم خجالت می کشیدم ...هر روز می اومد ..از لحظه ای که می اومد حرف می زد و کار نمی کرد تا لحظه ای که می خواست بره ...اون اوایل هم از من فقط سوالهای شخصی می پرسید ...من هم دیگه باهاش حرف نمی زدم ...الان دیگه نمیاد ..همه اش تو فکرشم ...میگم نکنه رفتار بدی کردم حرفی زدم و...واقعا من کاری بهش نداشتم ..اون همه اش حرف میزد ...در ضمن تو این مدت هم هر بی احترامی ای که خواست به من کرد ...اما الان تو فکرشم ...من از حاشیه و داستان و تنش فراری ام ...نمی خواهم دوباره یک داستان درست بشه ...کل زندگیم تو این ۳۷ سال داستان بوده ...خواهر خسته شدم ...بعضی وقتها هاج و واج می مونم ...همه اش سختی ..همه اش غصه ..همه اش دربه دری ...چقدر خودم رو نگهدارم ...از خانواده خودم خوردم ..از شوهرم خوردم ..از خانواده شوهرم خوردم...از دوست خوردم ..از فامیل خوردم ..از غریبه ضربه خوردم

حالا خوبه تو چیزهای ظاهری ر و نمی بینی و متوجه نمی شی ...من نمی فهمم مثلا طرف داره برام پاپوش می دوزه ..یا دوباره چه فکر و نقشه ای برام داره ...خیلی وقتها غافلگیر میشم ...اون روز که مادرم زنگ زده بود با همدستی پدرم به تیمارستان اومدند با...بردنم ...یادم نرفته ...هیچ وقت مادرم رو نمی بخشم ....چه بلاهایی آورد سرم ...چه بلاهایی ...

میگم به نظرت باید چه کار کنم تا زندگیم بیفته رو همان روال کج دار و مریز ی که قبلا داشت و این همه تنش و داستان و اتفاقات شوکه کننده از زندگیم برند بیرون ...

نظر تو چیه ?فکر کن تو مشاوری ?یکبار رفتم پیش یک مشاور ...یارو مرده نه گذاشت ...نه برداشت ...گفت برو طلاق بگیر ...از زنها هم مشاوره گرفتم اما چیز زیادی نصیبم نشد ..اولش داستان زندگیت براشون جذابه ..بعد که کل داستان رو شنیدن دیگه نمی خواهند ادامه بدهند ..می پیچانند ...قرص اعصاب می بندن بهت ...جواب درست نمی دهند ...نمی دونم ...