پیشاپیش عذر میخوام ازتون اگر متن من شما رو یاد کسی میندازه!
در بهترین و باشکوهترین شب سال
شبی که با امید به رأفت و محبت خداوند عجین شده.
شبی که یک سال منتظر رسیدنشی تا از خدا بخوای بهترینهارو برات رقم بزنه.
امشب هم
من از یادِ شما خالی نبودم!
در گوشهی ذهنم که نه
در سراسر آن شما رو حس میکردم.
نمیدونم برای این حال خودم غمگین بودن درسته یا نه
ولی برای خودم دلم میسوزه
بسیار دلم میسوزه
که "کسی که نیست
کسی که هست را
از پا در می آورد .."
از جبر زمانه خسته و نیمچه امیدی به آینده دارم.
به امید دیداری که در قیامت حاصل آید روزهارو میگذورنم....