بزرگ ترین حسرتی که چند ساله باهامه،اینه که پشت کنکور موندم،نه درس میخوندم،یه مدت به خاطر مشکلات دیگه، یه مدتم بخاطر اهمال کاری،و نه فراموشش میکردم بذارم کنار.
حسرت دارم برم دانشگاه رشته ی خوب بخونم،سر کار برم.
هر روز که خانم و اقا های موفق رو توی دوست واشنا میبینم یاد خودم میفتم.احساس بی ارزشی میکنم چون فقط به این یه دونه آرزوم نرسیدم