پسر من پنج روز بیمارستان بستری بود. بعدش هم که آوردیمش خونه من تا یک ماه باهاش تا تونستم کار کردم تا سینه ام رو بگیره و شیر خودمو بخوره. از طرفی هم زردی داشت و چون شیر خودمو بیشتر از دو قلب نمیخورد هی زردیش بالا میرفت تا اینکه براش شیر خشک تجویز کردن و گفتن علاوه بر شیر خودت شیر خشک هم بده تا زود زود دفع کنه و زردیش رفع بشه. من یک ماه تمام با پسرم دست به یقه شدم تا بلکه شیر خودمو بخوره. تا تو خونه ی مادرم یا خودم بودم مادرشوهرم نیومد یا وقتی هم اومد مثل مهمون اومد شام و ناهارشو خورد و رفت. وقتی هم به اجبار خودش و برخلاف خواست خودم رفتم یه هفته هم خونه اون موندم، به اسم اینکه ما روزه ایم و بچه هام هوس میکنن بهم غذا نمیداد و گرسنه ام نگه میداشت. مبخوابیدم بیدارم میکرد پاشو شیر بده به بچه. هرکاری میکردم بچه سینه نمیگرفت. میگفت ولش کن شیر تو تلخه وشاید دوست نداره و شیر خشک میداد بعد نیم ساعت باز میگفت پاشو شیر بده. تمام مدت شکنجه ی روانیم کرد تا اینکه شوهرم خودش به این نتیجه رسید بیشتر بمونم روانی میشم.
هستین باقیشو بگم؟
