دل تو دلم نیست خودمو جا کنم تو اون تصویر
یا اون عکسو واقعی کنم یا خودم بیام و جزوی از اون عکسِ خاص باش
نمیدونی چه حسیه از یک ساعت پیش چه شور و شوقی میده هر ثانیه این تصویر
این تصویر رو مثل خود واقعیت در آغوش میگیرم
مثل خود واقعیت قربون صدقش میرم مثل خود واقعیت دل تو دلم نیست به چشماش زل بزنم
ولی میدونی چیه
از یه سمتی هم دل تو دلم نیست خود واقعیتو ببینم
این تصویر یک ساعت تموم هست منو وادار کرده هر چند ثانیه یک بار جلو چشمام ظاهر شه و لبخند پر از نگرانی و خوشحالی و دلتنگی و حسرت و شوقی رو به لبام بیاره
تصویر اینه. حالا واقعیش میتونه چیکار کنه به نظرت:)
وقتی از جلو دریا یا چشمه رد میشم چه خوشحال باشم چه ناراحت دلمو از اون هیجان به دور میکنه و یه آرامش خاص و واقعی ای به دلم میده اما یه چیز قوی تر پیدا کردم
چشمات:) دوزش هزار برابر بالاتر از مسکن قبلیه:)
میدونی
بعد از ۳ روز ۱۶ ساعت و ۴۴ دقیقه
یه لبخند نشست رو لبام
با همین یدونه تصویر
نمیدونی عجب حسیه
آرزوم واست هر ثانیه تو این مدت:
ارزویم این است آنقدر سیر بخندی که ندانی غم چیست:)
𝒜
خدایا مرسی که لبخند رو لباشه همینجوری ادامه بده:)
من به شوق دیدنت
یک روز نه
صد روز نه
هزار روز نه
تا ابد و یک روز
صبر میکنم...