قاصدک های پریشان را که با خود، باد بُرد
با خودم گفتم مرا هم می توان از یاد بُرد
گه پس میزنی گه با پا پیش میکشی
این که دادمت دل است افسار نیست
گریه هم بر غم این فاصله مرهم نشود
مثل یک قهوه که از تلخی آن کم نشود
روز و شب پیش همه روی لبم لبخند است
تا حواس احدی جمع به بغضم نشو
محبت گر شود پیدا به هر قیمتی خریدارم
تنهایی، تنها گنج منه و تنها گنج من قلب مادرمه
کنون اگرچه کویرم هنوز در سر من
صدای پر زدن مرغهای دریاییست
نه تو می مانی و نه اندوه و نه هیچ یک مردم این آبادی
ب حباب نگران لب یک رود قسم غصه هم میگذرد
گر خدای من آن است ک من میدانم شیشه را دربغل سنگ نگه میدارد
مرا به نیمه پر لیوان چه کار
این باقی سمی ست که پیش تر خورده ایم
حیدر بابا دونیا یالان دونیادی
سلیمان نان نوحدان قالان دنیادی
وقتی برات خدا نخواد پشت هم میاد درد وبلا پیش قدرت اون چون وچرا فایده نداره .اگه بری به آسمون اگه بسازی رنگین کمون اگه بختت شد نامهربون حال تو زاره
ساقیا بده جامی زان شراب روحانی تا دمی برآسایم زین حجاب جسمانی
شعری که از بچگی باعث امیدوار بودنم بوده که تعداد کمی معنیشو میفهمن اینه:
مهتری گر به کام شیر در است..
شو خطر کن ز کام شیر بجوی
یا بزرگی و عز و نعمت و جاه
یا چو مردانت مرگ رویاروی
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
23 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
