سلام من خیلی وقته که توی نی نی سایت هستم اما فقط تاپیک ها رو میخوندم و هیچ وقت عضو نشدم تا امروز. راستش من کلاس نهم هستم. اول سال یه کاری کردم توی مدرسه که هر روز دارم بهش فکر میکنم. اون اول سال من یه روز خیلی اعصابم خورد بود و خیل اعصبانی بودم البته از دست خودم و خانوادم و این زندگی کوفتی.
یه روز از دوستم کاتر گرفتم و تو مدرسه رو دستم چند تا خط انداختم. فرداش مدیر مدرسمون صدام کرد و گفت که من از طریق دوربین ها فهمیدم که چیکا کردی ولی دروغ میگفت مطمعنم که دوستام گفته بودن بهش.
خببب
خیلی اعصبی شدم و واسه اینکه از دست این مدیر و حرفاش راحت بشم فقط گفتم که با یکی از دوستام قهر بودم و بچگی کردم و فلان تا ولم کنه هر چند میدونم خیلی دلیل بچگونه و مسخره ای براش اوردم
از اون روز دیگ کسی بهم چیزی نگفت ولی معاون مدرسه دبیر ریاضی من هست و از اون روز هر چی میبینمش خجالت میکشم چون واقعا من یه مشکل دیگه ای داشتم سر یه چیز دیگه ای دستمو زده بودم ولی گفتم به خاطر قهر بودن با دوستم الان احساس میکنم منو به ی چشم دیگ نگاه میکنن یه جوری با هام رفتار میکنه
اشکال نداره بهش فکر نکن بخاطر شرایط سنیته زمانی که منم مدرسه میرفتم خیلی از دوستام این کارارو میکردن
البته من از نظر درسی همچی کاما بود ترم اول بین 3 نفر اول بودم. ولی نمیدونم چرا از فکرش در نمیام دلم میخواد برم به معاونمون مشکلمو بگم دلیل کار اون روزمو بگم ولی خیلی دیره از مدیرمون هم میترسم خیلی بد اخلاقه
دبیر ریاضیم رو خیلی دوست دارم واقعا خیل مهربونه ولی با من رفتارش خیلی فرق داره.. کاش میتونستم دلیل کارمو بهش میگفتم
به نظرتون اگه بعد از این همه مدت برم بهش بگم ضایعس ؟ ولی من مطمعنم یادش نرفته که من چیکار کردم...
کاش حداقل معلم های الان یکم رفتارشون رو بهتر میکردن حداقل اون ها ما رو درک میکردن چون هیج وقت تو خانواده ادم اون طوری که دوست داره نمیتونه زندگی کنه و حرفشو بزنه
