دلم خیلی پره از مادرشوهرم:(

قبلا که از پدرومادرم دور بودم گاهی اوقات میومدم یکی دوهفته خونشون میموندم، شوهرمم میرفت خونه مادرش،شوهرم خودش رضایت کامل داشت و من میگفتم یه وقت خانوادت نگن این پسر مارو ول میکنه میره، شوهرم میگفت ب کسی ربطی نداره،یبار که رفته بودم شوهرم گوشیش و جواب نمیداد ومنم خیلی نگران بودم،بعد زنگ زدم به مادرشوهرم بگم نگران نباش و خلاصه یکم دلداریش بدم گفتم مادره گناه داره،بهم گفت باید تو خونت بشینی دخترجان،یبارم به مامانم گفته بود دخترت چرا پسر من و میندازه میره، حالا خودش یه ماه یه ماه شوهر پیرش و ول میکنه میره خونه دخترش و خواهراش،برا خودش میچرخه و کیف میکنه،دختراش که راه دورن میرن کلی پیشش میمونن و..... بقران این مادرشوهرا خیلی عجیبن،من از نوه بزرگشم حتی کوچیک ترم یعنی هم سن مادربزرگمه این زن،ولی یجور رقابت با من داره انگار،وقتی شوهرم و میبینه یجوری میچسبه و قربون صدقش میره درحالی که اون پسرمجردش و اصلا آدم حساب نمیکنه،اگه من ذره ای جلوش به شوهرم محبت کنم قیافه این زن دیدن داره بقران،یعنی این وقت و سیاستی که برای شوهر من میذاره اگه واسه شوهر خودش گذاشته بود الان هم حال خودش بهتر بود هم شوهرش ولی مدام با شوهرش مثل دوتا بچه سر جنگ دارن،انقدر از شوهرش پیش بچه هاش بد گفته و خودشم تحویلش نمیگیره بچه هاش مخصوصا پسراش اصلا با باباشون حرف نمیزنن سال به سال،ببخشید خیلی طولانی شد انقدر که دلم پره از این زن،کاش یه ذره منطق داشت.