دنبال کار میگردم اما همش مورد دارن ،یا راهش خیلی دوره که خودشون قبول نمیکنن یا هزارتا مشکل دیگه،دیگه راضیم با حقوق کم هم برم سر کار ولی نمیشه همش یه اتفاقی میوفته
واسه سال جدید هیچ شوغی ندارم
نگید چرا نمیری بوتیک و این چیزا بابام میگه فقط رشتت
بعد از طرفی هم سرکوفت بهم میزنن چرا نمیری سر کار😩
خب رشتت چیه؟
فکر میکردم فقط رشته من کارنداره
وای خیلی از تاپیکا رو که میخونم دقیقا گذشته خودم هستن دقیقا همین روزا رو همین فشارهای روحی رو گذروندم
منم دقیقا شرایط شما رو داشتم بهم سرکوفت میزدن میگفتن مفت خور نشستی تو خونه فقط میخوری و میخوابی هرچیم دنبال کار میگشتم پیدا نمیکردم
خیلی از نظر روحی تحت فشار بودم تا اینکه تو 30 سالگی و 33 سالگی دو جای مختلف رفتم سرکار و دیدم آنقدر سرکار رفتن بده که دیگه پشت دستمو داغ کردم
آره اولش حقوق کم میدن. برو کم کم خانوادت راضی میشن. فقط حواست باشه به اینکه اولا اونجا پسری نباشه بخواد الکی صمیمی بشه(من اولین بار که رفتم درخواست کار طرف بهم گفت شماره بده، منم همون رو برگشتم خونه و اصلا نرفتم) و همون حقوق پایین محیط خوب بگرد حتی شده دور پیدا کن. میشه باید قشنگ بگردی....
منظورم هر کاری نیست من منشی بودم خیلی بد بود
تمام شخصیت و غرورم خورد شد اون مدت یه ذره اعتماد به نفسی هم که داشتم از بین رفته بود
یه جا اولش رفتم بهم تهمت دزدی زدن
جای دومیم بدتر از اولی چندتا وکیل خسیس که چندرغاز حقوق میدادن منتم میذاشتن
آخرشم بهم گفتن باید نظافت کنی که زیربار نرفتم و اومدم بیرون
