والا چی بگم
من یه کراش نه یه عشق بچگی داشتم تقریبا دوست خانوادگی محسوب میشن خب؟
الان حدودا جهار پنج ساله ندیدمش
تقریبا فراموشش کردم
ولی گاها به خوابم میاد( اونم شبایی که اصلا بهش فک نمیکنم و فراموشش کردم!)
با یه قیافه ناراحت بهم زل میزنه:/
کلا ذهنمو بهم میریزه
اعصابم خورد میشه
چرا؟ چون احتمالا ایشون منو کاملا فراموش کرده و حتی ممکنه تو خیابون منو ببینه اصن نشناسه
بعد من نه تنها عینه اسکلا بهش فک میکنم تازه تو خوابمم میاد:/
به نظرتون دلیلی داره؟
ای خدا همه رو برق میگیره ما رو چراغ نفتی...
بهش فک میکنی واسه همونه هی به خوابت میااد
تو ناخودآگاهت مونده انگاری سعی کن پاکسازی کنی ذهنت رو با نوشتن خیلی خوب می تونی تخلیه ذهنی کنی
منم دقیقاً همچین داستانی داشتم...چیر خاصی نیست جدیش نگیر خودآگاهت شاید بهش فکر نکنه ولی ناخودآگاهت هنوزم درگیرشه واسه همینه که خوابشو میبینی
من خب عاشقش بودم بدجور فک کنم از سه چهار سالگیم از 15سالگی عشقم بهش بیشتر شد هر شب و هر روز کارم گریه بود دیگه زندگیم داشت نابود میشد....یه شب تا صب گریه کردم و از خدا خواستم که دلسردم کنه که دیگه بهش فکر نکنم بعد از اون واقعاً حالم خوب شد یه جورایی که انگار دیگه مهم نبود که بهش برسم یا نه .
ولی خب بعد گذشت چند ماه گاهی اوقات خوابشو میبینم ولی برام مهم نیست
