دلیل این ک راهنمایی خاستم اینک خودم واقعا گیج شدم نمیدونم چیکار کنم
من با دوس پسرم همکلاسی بودیم حدود ۸ ماهه ک کلا باهمیم..تو این مدت خیلی بهم نزدیک بودیم خیلی بیشتر از ۸ ماه عادی.. هر روز تو دانشگاه تا عصر باهم بودیم و بعدشم عصرا میرفتیم بیرون... تو این مدت خیلی بهم وابسته و علاقمند شدیم.. روزای خیلی قشنگی داشتیم.. دعوا و بحثم داشتیم... خانواده هامون دورا دور ازمون شناخت دارن و موافق هستن.. هرکی ما دو تا رو میبینه حس میکنه مث لیلی و مجنون عاشق هم هستیم..واقعا هم همینطور بود.. خیلی همو دوس داشتیم.. از طرف اون مطمئنم ک خیلی دوسم داشت... ولی اخلاقامون بهم نمیخوره اصلا اوایل دعوامون شاید هفته ای یه بار بود ولی الان بعد ۸ ماه هر دو روز یک بار در حد کات دعوا میکنیم . خیلی خسته شدم خیلی ولی دوسش دارم ..مطمئنم قرار نیست دیگ کسی رو اینطور بخوام...مستاصلم.. نمیدونم چیکار کنم.. اون خیلی عصبیه..اخلاقای خاص داره ک واقعا زجرم میده..از یه طرف باهاش رابطه هم داشتم البت نه کامل..من خیلی مذهبی هستم...اینا عذابم میدن.. اینکه همو ما رو باهم تو دانشگاه دیدن الان بدون اون حس میکنم دارم له میشم زیر نگاه بقیه ... حالم خیلی بده... من سعی کردم خوب شم باهاش ولی اون اخلاقاش خیلی تنده...زجر کشیدم...تنها راه حلم اینکه برم یه شهر دیگ ک اونم امکانش نیست...
برام دعا کنید
