بویه چوبه خیس نوعه صندل بویه آرامش تویه جنگل
صدای کوبشه بارون به برگ نور شبتابو قانونو رنگ
یه جای دور تو قلبه دریا یه درخت رو صخره تو بینه ابرا
یه جایی که فقط خدا بلده یه جایی که دوری از این شهرا
از تمدن از تفکر از قلبه مُرده از تمسخر
از وجود این طاعون این چارچوبا و این قانون
از گناه و از ایمان از دو پهلو و
از ایهامه از تمام ساخته ی بشر از زمانش تا دیوار
صادق _سورئال
