من آدم میان گرایی هستم، البته ۵۵ درصد اوقات برونگرام،شادم،میگم میخندم انرژی مثبت میدم ،همه رو دوست دارم!
اما این داره اذیتم میکنه،! آدمای دور و برم خیلی مغرورن و واقعا ری اکشناشون برام آزار دهندس، بهم حس بدی میده!
میخوام بی اعتنا باشم، کمتر صحبت کنم و از خودم بگم،،،کمتر صمیمی باشم،اما نمیدونم چطوری!بلد نیستم چطوری هم نرمال باشم و صحبت نکنم، خمش با خودم میگم اگه طرف مقابلم ناراحت شه دلش بشکنه چی......کمک کنید لطفا دارم عذاب میکشم
اسی لایکم کن🤍
امضات
ازون روزی ک دیدم بدا همیشه بهترن تصمیم گرفتم نگران بدیام نباشم الانم کلا بیخیال بدیام شدم
من بیشتر موقع حرف زدن دو خواهرم حسادت میکنم.عمدا جوری حرف میزنن ک من انگار نیستم.منم میگم چای نمیخورم.ب منظور میگم ک بفهمند منم هستم...ببین اینا باعث صبوری من میشه.
من وقتایی ک پریود میشم مثل تو حساس میشم.وگرنه آدم های اطرافم زیاذ برام مهم نیستن چون بیشتر خودم کار دارم .و بیشتر اوقات اونا رو میبخشم چون میگم شاید از دل دردی ذارن ک اینطورن.
خب خیلی ها عصبی اند.یا حسود یا عقده ای اند...
با همه یه جور نباش
یکسری قدر میدونن و یکسری نمیدونن
خودت باش و اینطور که معلومه ذاتا مهربون و گرمی
که این ایراد نیست
بیشتر شنونده باش در برابر ادم هایی که مغرورن و خودتو دوست داشته باش و تمرکزت روی خودت باشه تا اونا
کلا زیاد ادما رو حساب نکن. هرجوری باشی حرف میزنن
خودت باش و از کسایی که بهت حس منفی میدن فاصله بگیر اونم با کمتر حرف زدن و کمتر ارتباط چشمی برقرار کردن
چقدر منی
