شوهرم آدم خوبیه ولی بعضی از رفتاراش باعث میشه حس کنم تنهاترین آدم روی زمینم.نمیدونم چطور باهاش کنار بیام چطور قوی بشم.خیلی مهربونه و صبوره هرچی ازش بخوایم هم نه نمیگه.ولی تمام تمرکزش روی کارشه،حتی نمیره رانندگی یاد بگیره،ماشینمون خرابه کلا باید تعمیر شه و بفروشیمش بعد همینجوری داره خاک میخوره توی پارکینگ و اصلا براش مهم نیس،هر کی دیگه بود سریع میرفت درستش میکرد،ولی شوهرم یک هفته طول کشید تا با داداشش بردش تعمیرگاه حالا تازه میگه فک کنم ببینم تعمیرش کنم یا نه...برای خودش تخمه میخوره و من غم دنیا توی دلمه.نمیگه چند روز دیگه عیده ی کاری بکنم