قدیما تو مدرسه همیشه تنها بودم . همه دوستای دائمی خودشونو داشتن و من همیشه تنها بودم . من هیچوقت هیچ دوستی نداشتم باهاش برم بیرون . الانم که رفتم دانشگاه بعد از مدتی فهمیدم فقط منم تنهام . همه دوستای دائمی خودشونو پیدا کردن و من دوباره تنها موندم و دوباره تکرار شد . الان نمیدونم ناراحتم یا خوشحال که تنهام 🥺💔 نمیدونم مشکل من بوده یا یکی یه دعا یا طلسم برام خونده که اینجوری شدم 😑😑😒 نمیتونم این ۷_۸ ترم آینده رو تحمل کنم . همه میان گروهبندی شن من بی گروه میمونم 😑😑سخته واقعا قبول کنین 💔🖤
نمیدونم چی بگم😕/
برعکس من همیشه سر دسته گروه ها بودم تعیین میکردم کی بیاد کی نیاد🤦🏻♀️/
این واقعا بده طلسمی انگار
حتما دوست یابیت ضعیفه
مشکل احتمالا ازخودت نه دعا اعتماد به نفست رو ببر بالا و واسه خودت دوست پیدا کن چون تنهایی خیلی بده وآدم تنها معمولا گوشه گیر ومنزوی میشه
بنظرم ذهنت خیلی مقاوم شده که نمیتونی دوست پیداکنی یذره ریلکسترشو
من خودم دوستام محدودن کلا زیادنمیتونم سریع باکسی اخت شم حالاشمازیادبراخودت سخت نکن
چرا گروه نداری سعی کن عضو یکی از گروه ها بشی بعدا آدم تنها که قرار نیست چیزی نخوره یا اصلا بیرون نیاد گاهی وقتها میبینی تو جمع فامیلی ویا همکلاسیها هم احساس تنهایی میکنی ودلیلش اینه که سعی نمیکنی به کسی یا کسانی نزدیک بشی
گفتم که اعتماد به نفست پایین سن وسال و وضعیت الان روبا گذشته مقایسه نکن اون موقع بچه بودی وبچه ها ردت کردن قرار نیست به هر کسی یا کسانی نزدیک شدی ودرخواست دوستی دادی پیشنهادت رو رد کنن چون الان بزرگ شدی ویه دانشجویی
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
53 ثانیه پیش
54 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز