سلام...من ۱۸ سالمه و از یکی از آشناهامون خوشم میاد...الان سال کنکورمه اما خیلی درگیر این موضوع شدم... ب کسی هم نیمتونم در این باره حرفی بزنم....هر دقیقه بهش فکر میکنم... حتی اخلاقای بدشم دوس دارم...نمیدونم چمه...اقتضای سنمه یا هرچی از این اوضاع خوشم نمیاد...ن من ن اون آدمی نیستیم ک بتونیم راحت صحبت کنیم باهم و حرف دلمونو بزنیم...ینی شرایطشو نداریم...
میشه کمکم کنیید؟ ب خصوص کسایی ک تو رنج سنی خودمن...
حس شیشمی ام اگه هس بم بگه آیا متقابله یا ن...در آینده چی پیش میاد...🥺❤️
همسنیم و منمکنکوریمامسال
منم کنکوریم گلم
خب ببین اونم ی نظری دارع بهت اینشتاشو فالو کن این داستانا ببین میتونی چتی باهاش ارتباط بگیری چتی خبه ادم جرعت حرف زدن بیشتر داره
منم رل دارم
ببین ربطی نداره چ رل داشه باشی چ ن رو درست بستگی ب خودت داره ضهیف شدنت ببین طرف مقابلتم بهت حس داره باهم باشیددد دیگگگک
عزیزم من خودم از ۱۲ ۱۳ سالگی رو طرف کراش داشتم تا الان که ۲۰ سالمه بعد که فهمیدم اونم بهم حس داشته الان اصلا حس گنگی بهم دست داده نمیدونم چیکار کنم به نظرم بسپار به دست خدا و زیاد بهش فکر نکن وقتی بیخیال بشی انگار بیشتر جذبت میشه
من خودم دقیقا زمانی که بیخیالش شدم متوجه شدم اونم بهم حس داشته
من یه سال کوچیک تر از توهم
رو یکی از فامیلامون چهار ساله کراشم
یا ازش بدم میاد یا خوشم میاد
کلا بخاطر سنمونه ولی اخههه چهار سال :////
حستو با کللل وجودم درک میکنم که چقدر الان تو فکر اینی که چه حسی بهت داره چطوری نگات میکنه و هزاران فکر دیگه منم اونموقع همونطور بودم تازه اون اصلااا حسشو نشون نمیداد....
گنگ بودنم به این خاطره که بودن باهاش شاید عاشقانه باشه اما منطقی و عاقلانه نیست
