حس می کنم دارم رمانهای فهیمه رحیمی رو می خونم، قلمش خیلی شبیه رمانهای زرد دهه شصته.
اگه هم راست باشه که، این حجم از روشنفکرنمایی غربی، واقعا جای تأسف داره.
همه ی ما دردهایی داریم، و گاهی پیش میاد که دردهای بقیه به نظرمون لوس و مسخره و خنده داره ولی واقعیت اینه درد هر کسی برای خودش هویت داره و تحملش با توجه به شخصیت و فراز و فرودهای زندگیش براش سخته، امیدوارم شما دردهای خارج از تاب و تحملتون هیچ موقع سمتتون نیان
سلام نازلی جان، ممنون که کامنت گذاشتی برام و نظرتو گفتی، اسم ها که حتما می دونی خودت واقعی نیستن، بعضا اطلاعات دیگه ای هم دست کاری کردم و گذاشتم وگرنه شیراز خیلی کوچیکه، تقریبا همه همدیگه رو میشناسن از طریقی
برای بقیه کامنت هات هم جوابی ندارم جز اینکه امیدوارم هیچ روزی به دردی مبتلا نشین که برای خیلی ها درد قابل فهمی نیست، هرچند هر دردی برای هر کسی منحصر بفرده و در اون درد تنهاست
اصلا از نظر شما ها غیر واقعی باشه، چرا اصرار دارید ثابتش کنید؟
خوبی مونا
چرا چیزی نمیگی
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
