من دیدم آدمایی که دور و برم بودن که همیشه فداکار بودن بخاطر این فداکاری مفرطشون چه ضرر ها که ندیدن و کمکشونم اونقدر چشم گیر نبوده چون این فداکاریشون اجازه نداده هیچوقت پیشرفت خاصی کنن تهشم بزرگواریشون به چشم نیومده یجورایی انگار وظیفه بوده دیگه... ولی اونایی که دور و برم بودم که شخصیتشون اینجوری بوده که اول خودم بعد بقیه هم خیلی پیشرفت کردن هم کمکاشون خیلی موثر تر بوده هم کمکاشون خیلی به چشم اومده و تقدیر و تشکر میکنن همش ازشون
ببخشید شما از من ۹ سال بزرگتری همسن خواهر منم هستین اتفاقا تجربه اتون بیشتره من نمیخوام نصیحتتون کنم ولی چیزی که از شخصیت شما فهمیدم اینه که خیلییی فداکار و بفکر دیگرانین و همش مراعات دیگرانو میکنین و همیشه دارین تحمل میکنین که به روح و روانتون خیلی صدمه میزنه یا مادرشوهرتون یا خواهرشوهرتون یا برادرتون یا خانم برادرتون یا پدر مادرتون الانم همسرتون