مولانا #

🍁🍁🍁🍁🍁 
ای توبه‌ام شکسته ، از تو کجا گریزم ؛
🍁🍁🍁🍁🍁
ای در دلم نشسته ، از تو کجا گریزم ؛
🍁🍁🍁🍁🍁
ای نورِ هر دو دیده ،بی‌تو چگونه بینم ؛
🍁🍁🍁🍁🍁
وی گردنم ببسته ، از تو کجا گریزم ؛
🍁🍁🍁🍁🍁
ای شش جهت ز نورت ، چون آینه‌ست شش رو ؛
🍁🍁🍁🍁🍁
وی روی تو خجسته ، از تو کجا گریزم ؛
🍁🍁🍁🍁🍁
دل بود از تو خسته ، جان بود از تو رسته ؛
🍁🍁🍁🍁🍁
جان نیز گشت خسته ، از تو کجا گریزم ؛
🍁🍁🍁🍁🍁

مولانا#  ‍   

جانا به خرابات آ ، تا لذتِ جان بینی ؛

جان را چه خوشی باشد ؟ بی‌صحبتِ جانانه ؛

گفتم ز کجایی تو ؟ تسخر زد و گفت : ای جان ؛

نیمیم زِ ترکستان ، نیمیم ز فرغانه ؛

نیمیم ز آب و گِل ، نیمیم ز جان و دل ؛

نیمیم لبِ دریا ، نیمی همه دردانه ؛

گفتم که رفیقی کن ، با من که منم خویشت ؛

گفتا که بنشناسم ، من خویش ز بیگانه ؛

من بی‌دل و دستارم ، در خانه خمارم ؛

یک سینه سخن دارم ، هین شرح دهم یا نه....؟

مولانا#   

جز من اگرت عاشق و شيداست ، بگو
ور ميل دلت به جانب ماست ، بگو

ور هيچ مرا در دل تو جاست ، بگو
گر هست بگو ، نيست بگو ، راست بگو 

مولانا#    

ناز کنی ، نظر کنی ، قهر کنی ستم کنی ؛

گر که جفا ، گر که وفا ، از تو حذر نمیشود.‌..‌

داغ که دارد این دلم ، داغِ تو و خیالِ "تو "

بی همگان به سر شود ،

بی "تو"

به سر

نمیشود....

مولانا#  ❤

‍ 

ای یارِ ما ،

عیار ما ؛

دام دلِ خمار ما ،

پا وا مکش از کار ما ؛

بستان گرو دستار ما ،

در گِل بمانده پای دل ؛

جان می‌دهم چه جای دل ،

وز آتش سودای دل ؛

ای وایِ دل ،

ای وایِ ما ...

مولانا# ❤

آمده ام که سر نهم ، عشق تو را به سر برم

ور تو بگوئیم که نی ، نی شکنم شکر برم؛

آمده ام چو عقل و جان، از همه دیده ها نهان

تا سوی جان ودیدگان، مشعله نظر برم؛

دوست نشسته در نظر ،من به کجا نظر کنم

دوست گرفته شهر دل ،من به کجا سفر برم؛

مولانا#  

منم آن بنده مخلص

که از آن روز که زادم

دل و جان را ز تو دیدم

دل و جان را به تو دادم..

مولانا#