جانا به خرابات آ ، تا لذتِ جان بینی ؛
جان را چه خوشی باشد ؟ بیصحبتِ جانانه ؛
گفتم ز کجایی تو ؟ تسخر زد و گفت : ای جان ؛
نیمیم زِ ترکستان ، نیمیم ز فرغانه ؛
نیمیم ز آب و گِل ، نیمیم ز جان و دل ؛
نیمیم لبِ دریا ، نیمی همه دردانه ؛
گفتم که رفیقی کن ، با من که منم خویشت ؛
گفتا که بنشناسم ، من خویش ز بیگانه ؛
من بیدل و دستارم ، در خانه خمارم ؛
یک سینه سخن دارم ، هین شرح دهم یا نه....؟
