دوری از خانواده و حس انتقام

سلام من پنج ساله ازدواج کردم از اول ازدواج از خانوادم دور شدم اومدم یک شهر دیگه. کوچه بالایی مادرشوهرم هستم و کلا با خانواده شوهر تو یک محله هستیم. الان بخاطر دوری از خانوادم افسردگی گرفتم قرص میخورم، آخه شوهرم منو دو ماه یکبار یا ماهی یکبار به زور به دیدنشون میبره. همش غر میزنه راه دوره 2 ساعت تو راهیم حتی اگه خودمم بخوام برم با دعوا اجازه میده. در عوض یک روز درمیون خونه مادرشوهرمیم و خودش یواشکی میره اونجا هر روز سر میزنه،همشون همدیگرو میبینن، تا مشکلی باشه پیش هم هستن. ولی من چی؟! تو مریضی، گرفتاری و مهمونی نمیتونم کنار خانوادم باشم .شوهرم منو درک نمیکنه میگه چون تو زنی رسمه که هر جا من دلم بخواد زندگی می‌کنیم و تو باید نزدیک خانواده من باشی، حتی میگه اگه خیلی مادرت رو میخوای میتونی طلاق بگیری بری پیش خانوادت ولی فکر اینکه بخوای ما بریم نزدیک خانوادتو و از اینجا بریم رو نکن. همش منو مسخره میکنه تا بهش میگم منو ببر پیش خانوادم بهم میگه لوس بچه ننه. اوایل ازدواج مادرم دق کرد از دستش چون عادت نداشت و 3 هفته منو نبرد پیششون و مادرمم همش گریه و بی تابی می‌کرد قلبش درد گرفته بود. اصلا احساس نداره. در عوض مادرش همش شوهرمو میکشونه سمته خودش که تند تند بره خونش. نمیدونم چرا برای اون عیب نیست ولی برای من عیبه که مادرم یا من بخوایم همدیگرو ببینیم. یک موقع ها دوست دارم ازش انتقام بگیرم یه کاری کنم بلا سرش بیارم مادرشم مثل مادر خودم بیتاب بببینم. عقده شده برام بخاطر اینکه مقصره نمیزاره ما حتی اسمه رفتن و بیاریم و خونمونو نزدیک مادرم کنم  میخواد همه بچه هاش پیش خودش باشن. از این لجم میگیره که یواشکی میره خونه مادرش و جفتشون به من نمیگن که منم هوس نکنم یا اعتراض نکنم. چیکار کنم تو رو خدا خستم