در فلج خواب معمولاً یک یا چند مشخصهٔ زیر وجود دارد:
۱- عدم توانایی در صحبت کردن، حرکت دادن بدن، دست و پا و معمولاً عدم توانایی در بازکردن پلک چشم.
۲- احساس ترس و حتی توهمات شنیداری (مثل قدمهایی که نزدیک میشوند، یا زمزمه در گوش)، دیداری، لمسی، خفگی، سنگینی روی قفسه سینه و... که به آنها توهمات خواب یا هیپناگوژیک میگویند.
راههای مقابله
- سعی کنید انگشتان دست و یا پای خود را تکان دهید.
۲- چشمان خود را به شدت تکان دهید، به دنبال آن پلکها و سر خود را.
۳- سعی کنید وضعیت خروج از بدن را در خودتان القا کنید.
۴. در صورت مشاهدهٔ کسی که دچار فلج خواب شده است، میتوان با صدا کردن اسمش یا لمس بدنش او را از این حالت خارج کرد.
5. برای جلوگیری از تکرار این حالت می توان مقداری آب نوشید. کم آبی بدن، یبوست و اختلالات روده ارتباط معنا داری با این عارضه دارند.
در نهایت می توانید با مراجعه به روانپزشک مصرف دارو از این اختلال جلوگیری کنید.
دکتر مهدی قاسمی
روانپزشک و رواندرمانگر
www.drqasemi.com
تجربه شما
اولین نفری باشید که نظر میدهید