مشاوره

سلام،نمیدونم چی بگم از کجا بگم همیشه کلی اطلاعات سوال و مطلب تو ذهنم هست به این سن که رسیدم دست اوردما تو زندگی هیچ میدونم وقتی کوچیکترین کاری میکنم چیزی میخرم حالم خوب بشه ولی نمیشه بدترین حال و دارم و راضی نیستم حتی اگه اون چیزی که مد نظرمه بهم بدن بازم انگار یه چیزی زندگیم کم داره وقتی دردهای زندگی سراغت میان از تو یه ادم قوی نمیسازن حس ضعف دارم این نقابی که رو صورتمه بازم هیچی و عوض نمیکنه،من حس میکنم تو همه چی دارم باخت میدم،زندگی کار تحصیل عشق همه چی،حتی نمیدونم باید کدوم موضوع برجسته ذهنمو مطرح کنم اینجا،همش دل نگرونم تازه دارم یاد میگیرم به فکرای منفی تو سرم یه بروبابا نثارکنم،شکاکم اعتمادمو به آدما از دست دادم تا اومدم مثبت فکر کنم آدما خودشون و بهم ثابت کردن که هیچ وقت کسیو به منافع خودشون ترجیح نمیدن،من به عنوان یه دختر همیشه خواستم انتخاب کنم تا اینکه انتخاب شم،کلا تو ناز و غمزه دخترونه صفرم دوستم ندارم یادشون بگیرم،مشکل الانم اینه چرا کسی دوستم نداره چرا تو زمینه شغل و اجتماع به جایی نمیرسم،چرا نمیتونم هیچ کاری واسه پدرمادرم انجام بدم،چراااا چرا چرا.