درونگرا

من یه پسر ۱۸ سابه هستم و این که درونگرام سنم که پایین بود همیشه سوژه دوستام بودم از کلاس دهم کلا تنها جایی که میرفتم مدرسه بود البته کلاس دهم رابطم با همکلاسیام خوب بوده فقط برای ارایشگاه میرفتم بیرون خیلی درونگرا و ساکتم البته این رو هم بگم با اقوام زیاد میریم گردش ولی اونجا از تو خونه ساکت ترم طوری که دختر عمم پیام میده که مگه از چیزی ناراحت بودی. لاغر اندامم ولی باشگاه میرفتم حدود یکسال ولی به یک سری مشکلات بابام دیگه نزاشت{فکر میکرد میرفتم جایه دیگه} .   کتاب میخونم رمان منظورمه و این که برای کنکور هم میخونم.از اجتماع و دیده شدن میترسم خجالتی هم هستم.دوست جنس مخالف تا الان نداشتم و وقتی ۱۴ سالم بود مسجد اینا میرفتم ولی تقریبا از کلاس دهم  دیگه نرفتم . و  با این توضیحات میخواستم یه شناختی از من داشته باشید.           چطور مشکل این درونگرایی رو حل کنم؟ امروز به بابام گفتم میخوام برم دانشگاه افسری بهم گفت تو از اینجا تا اونجا نمیتونی بری. مطمئنم دلیل این حرفش همین ساکت بودن و مظلوم بودنمه. روحیه ندارم منظورم برای درس خوندن نیست برای اینه که فکر میکنم توانایی ندارم خودم رویه پای خودم بایستم فکر میکنم برم دانشگاه اونجا هم درونگرا باشم از همه تو سری بخورم هیچکس طرفم نیاد. چطور یه جایگاه متعادل ایجاد کنم تو جوامع؟ . لطفا جواب بدید مرسی.