شکاکی و بد دلی

من ۸ ماهه با دوست پسرم توی رابطه ام حدود ۱۲  سال از من بزرگتره من ۲۶ سالمه شغلش جوریه که مشتریاش خانومن و خیلیاشونم از دوستای قدیمیشن من کلا هر موقع مشتری داره چون توی محل زندگیش میان مشتریاش حالم خراب میشه.

 بجز اون سر هر موضوعی حس میکنم بهم دروغ میگه و توی ذهنم همه ی حرفاشو بارهاوبارها مرور میکنم که یه چیزی از توش دربیارم بیشتر از اینکه اون اذیت شه خودم در عذابم البته اینم بگم اینجوری نیستم که هی بهش گیر بدما فقط خودمم که دارم اذیت میشم .مثلا میگه میرم فلان جا بعد من همش توی ذهنم اینه که اگه توی این مدت زمان بره پیش یه دختر دیگه چی!چیزی هم ازش ندیدم توی این مدت بجز همون مشتریای دخترش که بهش زنگ میزن البته یسری دلخوری و ناراحتی هنوز ازش توی دلمه مثلا ولنتاین که همه پیش همسر یا پارتنرشونن منو اون سر یه موضوعی که اون شروع کرد بحثمون شد و پیش هم نبودیم  بعدش آشتی کردیما اما خب من همش توی ذهنمه که اون شب که با من نبود پس یعنی با یکی دیگه بوده! خودم حس میکنم مشکل از منه و اون توی ارتباط با من هیچ کار اشتباهی نمیکنه اما این فکرای لعنتی دست از سرم برنمیداره منو به دوستاش و... معرفی کرده اما خانوادش از رابطمون اطلاعی ندارن اینم برام جای سوال داره. البته اونم خیلی حساسه و یه ذره بد دلیو داره اما حس میکنم بخاطر اینکه تجربه ی بیشتری داره بهتر کنترل می‌کنه خودشولطفاً کمکم کنید روانشناس هم رفتم چند جلسه تست هم دادم درصد اضطرابم خیلی بالا بود باید چکار کنم