من دوران نوجوانی به یه پسری علاقمند شدم که از قضا فامیل بود
حس ایشون هم نسبت به من همینطور بود خانواده من راضی نبودن خیلی تلاش کرد راضی بشن ولی نشدن
۶ سال درگیر این قضیه بودیم الان ۷ ماهه کاملا جدا شدیم حتی اتفاقی هم همو ندیدیم
اون آقا پسر اولین دختر زندگیش من بودم اما دو ماه پیش خبر رسید که ظاهراً با یه دختر توی رابطه رفته و به رفیقش گفته که مجبورم واسه اینکه فراموش کنم
الان شک دارم که جدا شده ازش
ولی ذهنم هنوز درگیرشه مثل روز اول دوسش دارم هرجا میرم دنبالش میگردم و واسش مینویسم ولی اصلا حاضر نیستم دیگه بخاطرش کاری کنم یا باهاش باشم
راستش اگه ده سال دیگه بیاد و بدونم از سر نادانی اینکارو کرده و دیگه هیچ خطایی نکرده قبولش میکنم
نمیدونم کارم درسته یا نه
اطلاعات تکمیلی
مرجان مجرب
روانشناس، روان درمانگر و مشاور
تجربه شما
اولین نفری باشید که نظر میدهید