این اواخر زیادهم شده ،حس میکنم هیچ کسی دوستم نداره نه خانوادم نه دوستام واطرافیانم نه خدا ونه حتی خودم
چون خودم همیشه به خودم توآینه که نگاه میکنم از جزبه جز صورتم نفرت دارم بانگاه کردن به خودم احساس تنفر میکنم
همین باعث میشه که مطمعن بشم مردم هم همین حسو بهم دارن
هیچ هدفو حسی به زندگی ندارم هیچ چیز برام جالب نیست
هیچی منو ذوق زده نمیکنه
حتی وقتی موردی پیش میاد برای ایجاد روابط دوستانه یا دوستی باجنس مخالف ،سریع پسش میزنم چون میدونم حالم خرابه ومیدونم قرار نیست کسی بامن حالش خوب بشه....
نمیخوام کسی هی بهم بگه که چرا خوب نیستی چرا اینجوری هستی تو
همش مجبورم وانمود کنم خوشحالم....
فکر می کنم دیگه راهی نیست تا برگردم به جریان زندگی چون اون آسیب هایی عاطفی که دیدم منو از همه چی زده کرده....😞
شما نیاز دارید چندین جلسه از تراپی استفاده کنید تا علت مشخص شود و درمان شوید
ارتباط نداشتن با دیگران خودش این احساس را در شما بوجود خواهد آمد این تنفر از خودتان ریشه در کودکی دارد و باید درمان شود
تجربه شما
اولین نفری باشید که نظر میدهید