تردید

سلام. وقتتون بخیر. من و پارتنرم 2 سال و نیمه که اشنا شدیم. اون خیلی پسر خوبیه. یکم مذهبیه. تحصیل کردست مثل من. واقعا خوش اخلاقه و صد در صد از من بیشتر هیجان و عشق داره. البته منم خیلیی دوستش دارم ولی درکل حضور اون تو رابطه بیشتر حس میشه چون من نمیخوام براش مادری کنم. اما من همیشه یک شک بزرگ تو دلمه. هی میترسم این رابطه جواب نده. هی میترسم 2 سال دیگه این موقع دیگه منو دوست نداشته باشه. همش میترسم. ما حتی تو این چند سال دعوای خاصیم نکردیم هردو خیلی سازگاریم. هربارم بحثی پیش میاد میگه نگران نباش باهم درستش میکنیم. بنظرتون با این اورتینکا چیکار کنم؟