مدتی هست که حال روحی خوبی ندارم از خونه بیرون نمیرم و با تمام دوستان همکلاسی ها و آشنا ها قطع ارتباط کردم و تا حد امکان توی اتاقم میمونم تا با خانواده هم ارتباطی نداشته باشم
یه خواهر کوچکتر دارم و از اونجایی که پدر مادرم هر دو شاغل هستن خیلی به من وابسته است
اما من از لحاظ روانی اصلا توانایی وقت گذروندن و توجه کردن بهش رو ندارم و از این بابت خیلی احساس عذاب وجدان میکنم
در کنار اینها جدیدا اعتماد بنفس هم ندارم اضطراب اجتماعی بالایی دارم و کمالگرایی دیونه کننده ام هم این ها رو تکمیل میکنه
پیش چند مشاوره هم رفتم اما از نظرم حرفا و روش هایی که پیشنهاد میکنن کمک کننده نیستن
من واقعا با ورزش های موزن حالم خوب نمیشه و اصلا توانی واسه انجام دادنش ندارم در بارهی ریشه ی مشکلاتم هم ایده ای ندارم و نمیتونم به چیز خاصی اشاره کنم شاید عوامل مختلف باعث شدن فقط میدونم که یچیزی این وسط درست نیست و زندگیم داره مختل میشه
تجربه شما
اولین نفری باشید که نظر میدهید