سلام خسته نباشید ببخشید من یه مشکل بزرگ تو خودم دارم که میخوام با شما در میون بزارم
من اصلا اجتماعی نیستم و از تماس چشمی اجتناب میکنم چون میترسم از لحاظ ظاهری با اینکه مشکلی هم ندارم میترسم طرد بشم اینکه ارزش شنیده شدن ندارم.وقتی یکی باهام حرف میزنه یا بهم توجه میکنه احساس میکنم منت سرم گذاشته و آدم حسابم کرده بخاطر این اعتماد به نفس پایینم دوست های خیلی کمی دارم و اکثر مواقع تنهام همش ارزش خودمو تو ظاهرم میبینم و واقعا هم اینطوری هست وقتایی که زشت میشم هیچکی طرفم نمیاد و باهام حرف نمیرنه آدم حسابم نمیکنه ولی وقتایی که خوشگل میشم حالا با آرایش یا هرچی همه میان طرفم و جذبم میشن
همش خودم و ظاهر خودمو به دید دیگران میبینم و همش سعی میکنم خوب راه برم آراستگی ظاهری داشته باشم خوب حرف بزنم که از نظر دیگران قضاوت نشم
همش موقع حرف زدن نمیرم تو عمق بحث همش حواسم به حرف زدنم همش که خوب حرف بزنم و تپق نزنم برا همین سطحی حرف میزنم و قبلش حرفمو آماده میکنم
وقتی یکی تو چشام نگاه میکنه و باهام حرف میزنه هول میشم و استرس میگیرم و موقع حرف زدن خودم هم همینطور برا همین همیشه از پای تخته رفتن سر کلاس پرهیز میکنم و وقتایی که میرم انشا بخونم همش نفس عمیق میکشم که نفس کم نیارم ، همیشه منتظرم دیگران سمتم بیان و اونجوری حس راحتتری دارم وقتی خودم میرم تو جمع بقیه احساس اضافی بودن و سرباری دارم همیشه دوست دارم مورد توجه قرار بگیرم و برای همین هرکاری میکنم
مواقعی که خوشگل میشم و رنگ و روم خوبه خیلی دوست دارم تو جمع باشم که انتقاد های مثبت بشنوم و باهام حرف بزنن که اعتماد به نفس و حس رضایت از خودم بره بالاتر
وقتایی که تنهام تو جمع و کسی باهام حرف نمیزنه خودمو با گوشی یا نقاشی کشیدنی چیزی سرگرم میکنم که نگن فلانی اجتماعی نیس و انتقادم کنن
مقاله هم راجبش زیاد خوندم نمیدونم کمبود اعتماد به نفسه یا عزت نفس یا اضطراب اجتماعیه و اینکه بگید برا درمانش چیکار کنم واقعا زندگیمو تحت تاثیر قرار داده
خواهش میکنم راهنماییم کنید.
ببخشید یخورده طولانی شد گفتم کامل بگم.
تجربه شما
اولین نفری باشید که نظر میدهید