سردرگمی در ارتباط با بیمار دوقطبی

سلام من با یه آقایی به مدت دوماه و نیم به قصد اشنایی  ازدواج در رابطه بودم ، به توافق رسیدیم و مادران هر دومون هم در جریان بودن، روزی که قرار بود موافقت پدرشو بگیره پیام داد که پدرم مخالفه و من هیچوقت نمیتونم رو حرفشون حرف بزنم و رفتیم خواستگاری دختری که خودش برام در نظر گرفته ، دو هفته بعد با شماره ای بهم زنگ زد و گفت که موافقت اولیه رو گرفتن ولی حس میکنه منو دوست داره و دلش برای من تنگ شده !!در واقع خودش هم‌نمیدونه چیو دوست داره و قدرت تصمیمش صفره و خیلی تحت تاثیر تصمیمات و نظرات دیگران مخصوصا خانوادشه، یبار بهم‌گفته بود که دو قطبی هست و من اطلاع زیادی ازین بیماری ندارم،فقط گفته بود در گذشته خیلی کارهارو نصفه نیمه رها کرده ، اقدام به خودکشی داشته ، یکهو بی دلیل سرده ونا امبد میشه و ازهمه چی بدش میاد و‌چن روزدوباره خوش و انرژیکه ، دروغ هم زیاد میگف متوجه شده بودم ، خواستم بپرسم ببینم کسی می دونه این بیماران بهبود پبدا میکننن و میشه به زندگی مشترک باهاشون امیدی داشت؟ در ضمن روزهایی که خوب بود خیلی خوب بود و بی نهایت لبریز از احساس و عاشق و مهربون بود و یک روز یهو کاملا متضاد و خیلی هم گریه میکرد کلا ، خیلی هم ازین رفتارش پشیمون میشد و مثلا شبش یا فرداش عذر میخواست و میگف دست خودش نیست متاسفانه روزهای خوبی که باهاش داشتم خیلی تو ذهنم‌پر رنگه و نمیدونم چه کنم 😔 میخوام بیشتر راجع به این بیماری بدونم، میشه توضیح بدین زندگی مشترک با این افراد چحوریه و ایا با عشق و دوست داشتن میشه این حالات نامتعادلشو کمتر کرد؟