طلاق عاطفی

سلام.من ۳۲سالمه همسرم ۳۹ ساله .ده ساله ازدواج کردیم ودو فرزند ۸ساله و دوسال ونیم داریم.تحصیلات من لیسانس وایشون سیکل هستن.همسر من مردی مغروروخودشیفته ولجباز هستن.از اول باهم مشکلات زیادی داشتیم .کتک زدن ،فحاشی، داد زدن،با خانواده ی من قطع رابطه کردن ،بی احساسن ،حرفایی که به من زدن تو طول زندگی واقعا دلمو شکسته بعد از هر دعوا با اینکه مقصر بودن هیچ وقت ازمن عذر خواهی نکردن وحتی برای اشتی پیش قدم نشدن همیشه من پیش قدم برای آشتی شدم سعی کردم مشکلو حل کنم باحرف زدن ولی وقتی با ایشون راجب مشکلمون حرف میزنم انگار با یه بچه دوساله حرف میزنم واقعا غیر منطقی هستن .ایشون کتک میزنن به جای عذر خواهی میگن خوب کردم بازم میزنم .وقتی از حرفاشون ناراحت میشم میگن به درک که ناراحت شدی .به من پولی به عنوان ماهیانه حاضر نیستن بدن.چند وقت پیش رفتن دکتر من بهشون گفتم تو که دکتر رفتی منم میبردی ازمایشمو نشون بدم به من گفت میخوام نبرم تا بمیری من چیزی نگفتم بعداز ظهر همون روز بهش گفتم اگه مشکلی داری به جای این حرفا بهم بگو مشکلتو گفت مشکل من اینه که تو بمیری اون لحضه عصبی شدم وشروع کردم داد زدن اون هم کتک زد وفحش داد.بعد به من گفت تو انقدر حقیری که من هرکاری بکنم از این خونه نمیری .شرایط خانواده ی من جوری نیس که بتونم طلاق بگیرم یعنی حامی ندارم  با دوتا بچه.از اون روز شش هفت ماه میگذره ما هیچ رابطه ی جنسی نداشتیم قهر نیستیم ولی کلا ازش سرد شدم دلم نمیخواد پیشش بخوابم دلم نمیخواد باهاش حرف بزنم وایشون هم حاضر نیستن برای رابطه یا ترمیم رابطه پیش قدم بشن .نمیدونم چیکار کنم خسته شدم واقعا از رفتاراش در مونده وخسته شدم