سلام دوستان
من ساکن استان فارسم خواستگار از شهرهای اطراف تبریز دارم
ک نتیجه تحقیق اوکی بوده اما اطرافیانم میگن اشتباه میکنم و دوری وزندگی در تبریز بسیار سخت خواهد بود و شرط خودم این بوده ک مهریه نخام و در برابر، همه حقا بدن بهم (وکالت طلاق .حضانت و..)وایشون هم قبول کردن اینکه آقا بیان شهر خودم میگن الان نیمتونم آینده هم خدا داند چی شود
از دوستانی که ازدواج با تبریز داشتن و خودشون فارس بودن میشه تجربیاتون بفرمایید.
کلا دو فرهنگ مختلف معمولا سخته اون تفاوت فرهنگیه اذیت میکنه
از لحاظ فاصله هم بستگی داره ادم وابسته ای به خانواده باشید یا نه
دوست عزیز فردا پدر و مادر یه سرما بخورن سر پیری دلت چجوری میشه نتونی حتی بهش سر بزنی ؟ خدای نکرده دستش بشکنه نیاز به چند روز مراقبت داشته باشن چی ؟ هر روز برو و بیا ؟
چی بگم تجربش نداشتم
به نظرم سخته و خوب نیس
مثلا اگه هر دو تو یه استان سوم بزرگ شده بودید و زندگی میکردید خوب بود ولی اینجوری نه
بهتره با کسی ازدواج کنی که هم استانیت باشه مخصوصا اینکه اون ها دائم به زبان خودشون حرف میزنن حتی جلو غریبه ها و کسی که بلد نیس!
من خودم به شخصه چون تو شهر کوچیک زندگی میکنم و خیلی فکرام محقق نمیشن بخاطر موقعیت مکانی
اصلا حاضر نیستم با همشهری ازدواج کنم
و ترجیحا دوست دارن شهرمون فاصله داشته باشه
ما خانوادمون اکثرا جاهای دور ازدواج کردن
دختر عموم گرگان
خودمونم شهرای اطراف شیراز
خواهرم جهرم🤦🏻♀️
اینارو میدونم و میدونم سختی داره
اما تا جایی ک شناختم میشه گفت ی موقعیت خوب،،معیارام دارن هم خودش هم خونوادش بخاطر این ویژگیا موندم دوراهی
یادمه پارسال آرزوم بود برم کلاس رقص باله
ولی متاسفانه نبود تو شهرمون
عاشق کلاس پیانو و موسیقی بودم جزعی از روح دختر موسیقی و انواع سبک هاشه که نبود
دلم میخواست روزایی که دلم میگیره برم بیرون بازارای دستفروشی کوچیک لب خیابونو ببینم
که از اول خیابون تا اخر خیابون درکنار مغازه های بزرگ پهن شدن
ولی حتی موقعیت برای یه قدم زدن ساده وقتی دلم میگیره تو شهرمون نیست
تمام هدفم شده قبولی دانشگاهه شمال/رشت یا بابل
اصلا روحیاتم به اینکه تو این شهر بمونم نمیخوره
و قطعا با فردی که از شهرخودمونه ازدواج نمیکنم که بچه هامم در حسرت یه زندگی خوب و خوش باشن
بله درسته ولی ی ویژگی هم دارن ک نگرانم میکنه
من از خونواده ای هستم ک اگه کسی بدی کنه و بی احترامی کنه مث خودش رفتار نمیکنیم چون نظرمون اینه دیگه ماهم میشیم شبیه اون و فرقی نیس بینمون و فقط میذاریمش کنار و برخوردی دیگه نداریم باهاش
اما این آقا نظرش اینه با هر کی مث خودش ینی کسی هر برخوردی کرد باید عینهو خودش بود
ومن متنفرم از این ویژگی و احساس خجالت میده بهم اگه همسرم بخاد با زبون و رفتار اهل بی اخترامی باشه
منم اصلا نظرم ازدواج ب شهر خودمون نیس دقیقا بخاطر موردایی ک شما گفتین ولی خب نظرم همیشه خود شیراز بوده اما الان خیلی دورتر شده
از شیراز هم خاستگار زیاد پیش میاد ولی اون
چیزایی ک میخام ندارن
معیارای من بیشتر شخصیتی و خونوادع خوبه
