۱۳ تا ۱۶ سالگی بود
الان ۱۸ سالمه ولی اصلا مثل قبل نیستم
31 سالمه احساس میکنم چون سنمون یکم که میره بالا و قدر دان لحظات زندگی میشیم و منطقی تر ب زندگی نگاه میکنیم احساس خوبی هم ب خودمون داریم برای همین خودمونو زیبا تر میبینیم ولی وقتی نوجوون هستیم همش خودمونو مقایسه میکنیم و ایراد میذاریم رو چهره مون
نهایت تا ۲۰.بعد دیگ انقد درگیر مشکلات زندگی میشی یهو به خودت میای میبینی اون دختر با قیافه معصوم پر کشیده رفته
۱۶الی ۲۷
البته جوونی یعنی خوشگلی
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز