بچه هام کوچیکن دوسال و نیم فاصلشونه خیلی پشیمونم خودمو بیچاره کردم با بچه هیچ کاری نمیتونم کنم همش در حال کردن هستم تو خونه اصلا استراحت ندارم با همدیگه دعوا زیاد میکنن بچه هام کوچیکه هرکار میکنم جیش کردن دستشویی یاد نمیگیره.هر کس رو میبینم بچه نداره حسادت میکنم میگم خوش بسعادتت . خیلی اذیتم
منم یکی دارم
ولی مسولیت زیادی رو دوشم
ناشکری نکنیم الهی شکر سالمیم
ولی منم با همین کم میارم
گلی ناشکری نکن خیلیا آرزو بچه دارن یکیش من دعاکن برام
بزارشون مهد ساعتی
روی پوشکمگیرنده
هیچ بچه ای با پوشک نرقته مدرسه.
بچه نعمته ..کسایی هستن که واسه یه یدونه بچه چه زجر ها و چه تلاش ها که نمیکنن
کاریه که شده.سعی کن کارتو با عشق انجام بدی🥺
حالا فامیل ما ۳ تا داره
خدایا بچه هاش انقد خوبن خدا می دونه
اصلا اذیت نشد
دختر بزرگه کارای خونه رو بذاری می کنه ۷ سالشه فک کنم خواهر ۳؟سالشو نگه می داره زنه هم پی قر و فر
پسر بزرگش هم مواظب دخترا
بخدا خ شانس می خواد
بچه ها رو ول کرد خودشون بزرگ شدن ی بار کوچیکه اومده بود خونه ی ما یک سالش بوذ انگار از بدو تواد حموم نرفته
اره فاصله ۴سال به بالا خوبه چه کار میشه کرد صبر داشته باش واروم باش میگذره
زیاد نمیدونم ولی کتابایی هست در باره ی تربیت بچه .و اینکه چجوری باهاشون رفتار کنیم که غذا بخورن و اشتهاشون زیاد شه .یا کتاب در دسترست نیست از گوگل کمک بگیر
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
39 ثانیه پیش
45 ثانیه پیش
47 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز