ممنون میشم کمکم کنین
من یه دختر متولد ۶۳ هستم که مجردم پول دارم و اوضاع خوبی دارم ولی تا این سن خاستگاری خوبی نداشتم الان خاستگاری دارم که فقط بی پوله میترسم باهاش ازدواج کنم از بیپولی پشیمون شم ازدواج نکنم از مجردی پشیمون شم
الان دیگه نمیتونم به بچه دار شدن هم فکر کنم چون هر دومون سنمون بالاست علاوه بر اون پول کافی نخواهیم داشت
از یه طرف دوسش دارم از یه طرف میگم خب بی پول و بی خونه و بی ماشین و ......
چقدر سخته انتخاب بین بد و بدتر
دوسش داری اصلا؟نداری چرا بری تا حالا ک مجرد بودی وقتی میگی بی نیازی از همه چی
اگ دوسش داری خوب زندگی فرق میکنه
منظورت از بی پول چیه؟ شغل و درآمد ثابت داره؟ اگر آره درآمدش حدودا چقدره؟
شوهرمنم وقتی اومد خاستگاری هیچی نداشت فقط ی بابای پولدارداشت
الانم باکلی قسط ی خونه خریدیم همین ک دستمون جلوی کسی دراز نیست شکر
اگر شغل ثابت با درآمد متوسط داره می تونی جدی تر بهش فکر کنی. چون به هر حال خودت هم یه مقدار پول داری اونم با ارثی که بهش رسیده ، می تونید یه خورده زندگی رو جلو بندازید. اما باید ببینی ارزش مهم زندگی ات چیه. اگر دلت یه زندگی سطح بالاتر میخواد، ممکنه به مشکل بخوری.
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیستتاپیک های به روز شده
-16 ثانیه پیش
-12 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز