هی امان از دل... 🎈

یک شب ب خود می آیی رخت تمام بیخیالیهای چندسال در می آوری در پوسته ی گذشته ات میخزی 

و روی بالشت قدیمی ات میگریی همچون کودکی ک مادرش را ازدست داده 

..... 

شبی نزدیک اوهم ب خود خواهد امد رخت خوشبختی را ازتن جدا میکند و درون اغوش تو در گذشته فرو میرود انجاست ک سخت دلتنگت میشود و وجودش سخت تورا صدا میزند 

انجایی ک تمنای وجودش را داری درست در تاریکی اورا گم میکنی کسیک دلش را شکستی تا ب ب رخت خوشبختیت برسی نگاهت ب ان ظاهر ی نقص می افتد ب خنده می افتی 😊ظاهرا همچیز مرتب است وفقط خودت میدانی چقدر اشتباه کردی ک دستش را رها کردی

.....