مشکل از منه ؟

پشم نشست از مهربونیای خوانوادشون گفتن از بس از دوستیشون با فلانی گفتن و به من بی محلی میکردن از بس وقتی مامانم بود تحقیرم کرد با کوچیک ترین چیزا  اینجوری شدم از بس بدی دیدم تو این سن و یک کلمه حرف نزدم با کسی حتی نزدیک ترین دوستم ک از بچگی باهاشم تو طول این سالا فقد من بودمو یه گوشی یه مامان بزرگ و دایی و بابا بزرگ ک ۵ سال پیش بابا بزرگ با دایمو تو طول یه هفته از دست دادیم من از بچگی تا الان از بابام پدر ندیدم عموم برام بیشتر از پدرم پدری کرده وقتی هم یه کلمه حرف میزدنم فقد میخوان خودشونو توجیه کنن ک رفتار اونا کاملا بی نقصه رفتار من بده نمیدونم چرا فک نمیکنن به غیرز پول من به چیزای دیگم نیاز دارم به خوانواده به احساس خوب به یه روز با مامانم بودن بدون هیچ تحقیری یا عصبانیتی من جوری حالم بده ک همش تو فکر مرگم دوست دارم بمیرم چرا نمیفهمن من از تنهایی بدم میاد میترسم منم به حال خوب نیاز دارم حالم بده