چه کنم

این قدر دوسش دارم که اگه باهاش ازدواج نکنم هیچ وقت ازدواج نخواهم کرد 

دوست باهم نبودیم یه روز که بگی از روی وابستگی هست واقعا دوسش دارم 

هزار تا دلیل منطقی هم دارم که ازدواج باهاش درسته 

یعنی هم از لحاظ عاطفی هم منطقی درسته 

شغلش هم پرستاره 

تازه درسش تموم شده 

خودشو و تمام خانواده اش رو کامله کامله میشناسم 

هم خودم همه خاندانشو میشناسم هم خانواده مادرم هم خانواده پدر همه همه هام خاله هم با مامانش و خاله هاش دوستن از فامیلم فامیل تره 

خیلی هم منو دوست داره 

فقط مشکل اینه من طی این 12سال همیشه جز سه نفر اول کلاسمون بودم 

الآنم سال آخرمه کنکوری ام چه کنم قبول کنم