من ۳۷ سالمه سن شما بودم سرشار بودم از استرس عدم اعتماد به نفس فکرای الکی ترسای الکی جوری بزرگمون کردن که خیلی اضطراب اجتماعی داشتم برای درس زیاد تلاش نکردم ولی رشته معقولی قبول شدم اما نهایت سعیمو برای ساختن زندگیم نکردم وقتمو زیاد تلف کردم نرفتم دنبال یاد گرفتن مهارت من میگم فرقی نداره چی بخونی باید تو کاری که داری انجام میدی خوب باشی خوب یاد بگیری تلاش کنی و عالی باشی و ترس نداشته باشی دوست و رفیق و پسرا همیشه هستن ولی این سالها برنمیگردن