دلم گرفته

ولی بابام همچنان می‌گفت اشکالی ندارد دستش خالیه،گناه داره.هواشو داشته باش

یه ماه بعد از عروسیم ی شب خواب بودم یدفه بیدار شدم البته فقط چشمامو باز کردم دیدم داره با یکی چت می‌کنه باز هیچی نگفتم اننگار دهنم قفل شده بود انگار میترسیدم 

ولی تا صبح تو جام بدون صدا گریه کردم

چند روز بعدش دیگه طاقت نیاوردم خونه نبود چمدونمو بستم که از خونه برم یدفه اومد.اینم بگم بعد از ی مدت که من عروسی کردم خانواده خودم اومدن همون شهر.

گفت چکار داری میکنی کجا میخوای بری چی شده مگه.منم همه چیو گفتم هم پیامایی که قبل عروسی خونده بودم هم چت اونشب

قسم و قرآن که تو داری اشتباه میکنی ولی خودم فهمیدم که رفته بود پیاماشو پاک کرده بود ترسیده بود به کسی بگم.من ازش قبول کردم.به خودم گفتم درست میشه اولتیماتوم رو دادی بهش

چند ماه گذشت و اقدام کردم برای بچه دار شدن و خلاصه که آبان ۵ساله گذشته و نشده،

تو این چند سال که باهم بودیم هرچی فکر میکنم نمیدونم چرا هیچ خاطره خوبی یادم نمیاد.الان تازه دارم میبینم دقیقا از خصوصیاتی که من ازش بدم میاد و متنفر همه رو داره

خیلی وقتها از خودم گذشتم و خواستم پولی جمع کنم که بتونیم یجوری خونه بخریم،پس انداز کردم،صرفه جویی کردم ولی متاسفانه این آقا جای دیگه و خیلی وقتها یواشکی و بدون اینکه من بدونم برای خانوادش خرج کرد.البته اینم بگم که رفتار خوبی با خانواده ش نداره،شنیدید میگن گاو نه من شیر ده،براشون هر کاری می‌کنه با اینکه خودمون واقعا تو وضعیت خیلی خوبی نیستیم ولی از جون و مالش میده برای اونا ولی دریغ از ی زبون خوش و نرم و این به شدت منو آزار میده،شابد تعجب کنید ولی من دوس دارم با خانواده ش خوب باشه و خوشرو باشه 

متاسفانه دروغ زیاد میگه،و سیگار میکشه،

پارسال چند بار توگوشیش دیدم که تو این گروه های مزخرف تلگرامی که هر چرت و پرتی رو میگن و براشون مهم نیست چی سر خانواده ها میاد شرکت کرده و با چنتا زن حرف زده،به روی خودم نیاوردم فقط گروه ها رو از تو گوشیش پاک کردم تا بفهمه که من دیدم و خجالت بکشه ولی بعد دوباره

فیلم های بد که تو همون کانال ها گزاشته بودن دانلود کرده بود و یادش رفته بود از تو سطل آشغالی پاک‌کنه و من اونجا دیدم.و متاسفانه این رفتارش انگار عادت شده بود و همش از این فیلم ها نگاه میکرد بهش گفتم اول انکار کرد بعد گفت تبلیغاتی بوده.بهش گفتم چرا سیگار میکشی من از سیگار متنفرم دوس ندارم پدر بچه م بود دود سیگار بده ولی فایده ای نکرد 

چی بگم متاسفانه به ما یاد دادن اگه صبوری کنی اوضاع خوب میشه.اگه بچه بیاد زندگی گرم میشه 

شاید از نظر خیلی ها اینا مشکلات بزرگی نباشه

ولی دیگه خسته شدم،یکماه خوبم،ماه بعد فقط به طلاق فکر میکنم.الان تازه دارم میبینم ما هیچ سنخیتی باهم نداریم.من اصلا از نظر شخصیتی مثله این آقا نیستم.فک‌کن تو خیابون ی ماشین که برای ما بوق میزنه نچتا زودتر راه بیفتیم این شروع می‌کنه به فروش دادن و حرف بد زدن همونی که روز خواستگاری با کت و شلوار اتو کشیده ش چنان ژستی گرفته بود که.... و من خیلی حالم بد میشه.

الان تازه دارم میبینم حتی حرف زدنمون هم مثله هم نیست.

مشکل من همینه همیشه ب خانواده م فکر کردم.خداروشکر خانواده خوبی دارم ولی می‌دونم که با طلاق من داغون میشن و کمرشون می‌شکنه و من پاشو ندارم

بخدا نمیدونم چکار کنم.

آرزوهای خیلی بزرگی داشتم و دارم هرچی فکر میکنم انگار اصن جای من اینجا و کنار این آقا نیست

خدا منو ببخشه گاهی میگفتم اگه بابام زنده نبود چقدر راحت بود طلاق گرفتنم

چکاری؟یه بار تهدیدش کردم به طلاق سکوت کرد هیچی نگفت

حتی تا مرکز ابن سینا هم رفتم.ولی امشب ی دروغ دیگه ازش شنیدم بدجور دلم شکست.و مردد شدم ولی چکار کنم شجاعت طلاقو پیدا کنم