در کتاب چهار فصل زندگی،صفحه ها پشت سرِ هم میروند، هریک از این صفحه ها، یک لحظه اند، لحظه ها با شادی و غم میروند…گریه، دل را آبیاری می کند، خنده یعنی این که دل ها زنده است …زندگی، ترکیب شادی با غم است،دوست می دارم من این پیوند را گرچه میگویند: شادی بهتر است، دوست دارم گریه با لبخند را قیصر امین پور♡
الان دقیقا اونجایم که سعدی میگه:« مرا دردیست اندر دل، که گر گویم زبان سوزد و گر پنهان کنم؛ ترسم که مغز استخوان سوزد»وقتى فهميدم آدمها فقط بر اساس سطح درك خودشون همه چيز رو ميبينن، از توضيح دادن براشون دست كشیدم🙌