بعد از صدسال ...😒😒😒😑😑

یبار قبلا با یه دختری دوست بودم . طبق معمول خیلی وابسته میشم به افراد 😒😒😑 بعد خیلی صمیمی شدیم من براش خیلی خوب بودم میخندیدیم خیلی احترام میذاشتم خلاصه خیلی خوب بودیم . من درسخون بودم مودب بودم ؛ خلاصه هیچ مشکلی نبود ولی اون منو مثل یه آدمِ پایین میدید . انقد که آدم حسابش کردم احترام گذاشتم گفتم خندیدم که اون خیلی خودشو بالا گرفت . بعد شروع کرد کم کم هرچی از دهنش درمیومد به من میگفت حتی به خانوادمم توهین میکرد. بعد از اون خیلی خاطره ی بدی تو ذهنم حک شد و تا سالهای سال هیچوقت هیچ دوستی نداشتم . الان همه ی آدما کلی دوست دارن ولی من هیچی به میل خودم . الانم رفتم دانشگاه با یکی دوست شدم خیلی بهش احترام گذاشتم خیلی همه کار براش کردم ولی اون از عمد بامن عادی رفتار میکنه ، اونم داره کم کم منو از بالا میبینه . حالام میخام از شرش خلاص شم 😒😒😑😑نمیدونم چرا مردم کم کم عین یه آدم پایین بهم نگاه میکنن ولی از نظر همه من خیلی آدم ساکتیم ‌. فقط میخام تنهای تنها باشم . البته شاید من ارتباط با دیگرانو بلد نیستم یا بلد نیستم واسه خودم کلاس بزارم . شاید من خیلی کم هوشم 😑😑😑💔🤦‍♀️