شاید من دلم نمیخاست بدنیا بیام

دقیقاااا هیچی فقط حرص خوردن 

واینکه بقیه نگامون کنن از بدختیمون خوشحال بشن وبفهمن چقدر خوشبختن فقط همین

دقیقااا میگن همینه که هست بعضی موقع ها میگنم من بلاخره یه روزی خودمو میکشم اونام میگن بهترین کارو میکنی بمیری ماهم راحت میشیم

 ب خدا منم  الان همینم هم مجردیم هم الانم ک متاهلم باز همون اوضاع و روزگار و دارم 

ماشینم داریم خونه هم داریم  ولی دست و دل نیست عزیزم 

حال ۸۰ میلیون انسان خرابه 

دقت کردین  بیرون میرید تو چهره  زن ،مرد ، جوون و پیر یع غمی هست  آدم میره بیرون بیشتر دلش میگیره 

وقتی آدم تو جامعه ای باشه همش غم و غصه باشه مرده پرست باشه همرنگ همونا میشه  وقتیم تو جامعه ای باشی همیشه جشن و تفریح و مثل خارج ، شادی باشه روحیه  همه عالیه 

هیچ وقت فکر نمیکردم این قدر نوزندگی بدبخت بشم هعییی💔💔 

بلاخره این دنیام روزی تموم میشه مگه نه؟؟  

اره واقعااااا چه خوب گفتین کاشکی حداقل اینجا نبودیم  کاشکی میشد یه روز اونجوری که دلت میخواد زندگی کنی واز نه قلبت شاد باشی وبتونی از ادمایی که دوستشون نداری دوربشی

دوستان همگی رفتین؟؟ 

اینجا تنها جاییه گه میشه بلند دادزد وبدبختی هاتو گفت  شمام مثل من دیگه چیزی ندارین برا گفتن

[QUOTE=262023471]اره واقعااااا چه خوب گفتین کاشکی حداقل اینجا نبودیم  کاشکی میشد یه روز اونجوری که دلت میخواد 

دیگه چ میشه کرد همه خسته شدن هیشکی دلش خوش نیس فکر نکنین تنها هستین ،بحث یع جمعیته کشوریه همه  بی پول شدن بی محبت شدن  بد بین شدن  ،تو خودت ببین  پدر و مادر مقصر نیستن ، کجا ببرن طفلیا خونه کی ؟؟ باغ کی؟ برای تفریح و دورهمی؟    ما یع روز با شوهرم و مادرم  زدیم بیرون همه چی خریدیم ۳ تایی زدیم خارج شهر برای طبیعت همه جاشو حصار و سیم کشیده بودن از ملت پول میگرفتن ، سرچ کنین بزنید غوره دان بیضا در شهر شیراز  ،  ب هیچ جا رحم نکردن

همه از هم فراری شدن  انگاری رفتی خونشون بشینی میخای یع گونی ازشون دزدی کنی آذوقه ببری 

پدر و مادراشون مقصر نکنین همش دارم میگم مقصر نیستن من رسیدم ب دلایلاشون 

رسم و معرفت از بین رفته کجا برن ؟؟ غرور دارن اونا هم 

من از استعدادها و شرایط شما باخبر نیستم و هر کس بیشتر از بقیه میدونه چی راه و چی چاه و چجوری خودش شکوفا کنه 

فقط باید اصطلاحا به درونت سفر کنی 😊🤞🏻

ببین هر کسی به شرایط خودش باید راهش رو پیدا کنه ، من یه زمانی شاغل بودم ، در کناره اینکه خوب مستقل بودم از نظر مالی و خوب بود ، همیشه سعی میکردم کار مراجعا رو سریع راه بندازم که الکی معطل نشن . این که کمکشون میکنم کاری که مثلا دو هفته باید طول بکشه و برن و بیان ، سه روزه انجام بشه خیلی حس خوبی داشت . یا مثلا بعدش که بچه دار شدم و دیگه سر کار نرفتم ، دلم میخواد خوب تربیتش کنم که هم مستقل و زرنگ باشه ، هم یه آدم خوب . وضع الان دنیا رو که میبینم ، انقدر درهم و برهمه که به تک تک آدمای خوب واقعا نیازه

ایا بر همون اشپزی تلاشی کردی ک قدمی توش بذاری ؟ یا چون چندین بار نتونستی مطلوبت کسب کنی ولش کردی ؟ 

کاری به شرایط الانت یا حال روحیت نداشته باش به این سوالم جواب بده که چه چیزی حالت خوب میکنه وقتی بهش حتی فکر میکنی سر ذوق میاره بدون در نظر گرفتن منطق 

برای اینکه رسالتت پیدا کنی باید ازمون و خطا زیاد داشته باشی تا به نتیجه برسی 

تو چند تا کار امتحان کردی؟ اصلا به تعداد انگشتان دستت رسیده ؟

پس ناامیدی معنایی نداره