عاشقانه💔🖤

من خودم مینویسم...

وقتی واسه هرکی میخونم اشکش در میاد

تو مگر فصل بهاری که چنین معتدلی💖

بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم

همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم

خبر رسید دیگه نفس نمیکشه همون که میمردم براش...
همون که خواستنی ترین آدم توی دنیام بود...
همون که باید دیگه عادت میکردم به دیدن یه سنگ بجای چشماش...
همون که الان اخرین خواستش از سنگ تراش بود...
گریه نکن، چشماشو بسته که بخوابه یواش...
شاید خسته شده از دنیا و غماش...
دلم تنگه میشه براش...واسه لبخند لباش...
اما دنیا قبول کن که با قلبم بد کردی...خودت دیدی کم گریه نکردم...
زندگی زیبا نیست...اینگونه میگویم زیرا معشوقی در سوگ لیلایش، دیگری زیر آسمان غم و کسی هم در سلول پر ز غم اتاقش چشم بر هم نهاده...
نامه ام را حتما نخوان زیرا نه نوشتم را باور دارم نه خواندن تورا...اما مینویسم تا بیافرینم، مانند آفرینش است، همانند عشق می ماند، نفس میگیرد و نفس می بخشد، جان میگیرد و جان می دهد، گریه می اندازد و خنده بر لب می آورد...
سهم دلهای عاشق و غمگینمان، دوری و دلتنگیست...
این دنیا شده است زندان غممان.
دنیا جای خوبی نیست نه لیاقت انسان های پاک و خوب را داشت نه لیاقت دیدن شادی مارا
انا بگذار صدای خنده ات، شادی نشسته در چشمانت، زندگی را شرمسار کند.
آسمان هم به ستمگر بودن دنیا پی برده، می بارد، به حالمان می گرید، باران چه رحمی دارن، چه صبری دارد...
مگر نه که فقط انسان هایش بد نیستند، دنیایش هم می تواند بد شود...
در گرو عشق سهم ما فکر و خیالیست که نمیرود از یاد، در گرو عشق سهم ما دلیست که غوغای آن یک جهان را به صدا در می آورد...
غممان توصیف شدنی نیست ولی چه می شود گر غم و ماتم ندهی؟
چشم بر هم نهادیم و عمرمان گذشت...می گذرد اما عمرمان...
یکسال از آخرین دیدارمان می گذرد...خودت رفتی ولی تقدیر بی تقصیر نبود.
خیلی دلتنگم یه شب به خواب من بیا یادت نرفته که قول داده بودیا...
جات خیلی خالیه، اما تو دنیا وگرنه که بند بند وجودم پر شده از یاد و خاطراتت...
ضربان قلبم با یاد تو شدت میگیره اما در عین حال به دیگه نزدن نزدیک میشه...
دلتنگ تو ام، عکساتو میبینم میمیره دلم...دلتنگ تو ام، اما شده یه سنگ همدمم...
میدونی یکساله نشد باهات حرف بزنم؟
اما یک لحظه نشد ازت دل بکنم
پ.ن:یکساله قلب من قلبت نمیزنه...